اى مردم ، من مىخواستم كه دشمنان پنهان و آشكار شما را از شما دور كنم ، دشمن آشكار را كه به سپاس و نعمت خداوندى از خود رانديم ، خداوند ما را بر او پيروز ساخت و شوكت او را در برابر ما شكست ، شما نيز در آن امر نيكو به كار رفتيد و خوب از عهده برآمديد و همدستى كرديد و كوشيديد . با اين دشمن نيز همان كنيد كه با آن يكى كرديد و بدان‌گونه كه در آن به كار برخاستيد در اين نيز برخيزيد و آنچه را كه به شما سفارش مىكنم بپذيريد زيرا من پندآموز و دلسوز شما هستم . اى مردم ، كسى كه اين خصلتهاى نكوهيده را در نفس ما زنده كند آن اجر و اعتبارى را كه در اثر جنگ با دشمنان در نزد ما يافته بود از دست مىدهد . زيرا اين كار زيانبارتر و ترسناكتر و گرفتاركننده‌تر و بدفرجام‌تر از هر چيزى است . و بدانيد كه بهترين شما ، اين مردم ، كسى است كه با يارى كردن من در جلوگيرى از هواى نفس خود بر اجر و اعتبار گذشته خود اجر و اعتبارى ديگر بيفزايد . و بدانيد كسى را كه در برابر اين دشمن زبون گردد ، در برابر آن ديگرى نيز زبون خواهد شد ، و آنكه بر اين دشمن چيره شود بر آن ديگرى نيز پيروز خواهد گرديد . زيرا سرافرازى و نيرو و فرمانروايى با صلح و آرامش و الفت و دوستى و همدستى و نيكخواهى شما حاصل گردد ، همچنان كه حسدورزى و سركشى و سخن‌چينى و پراكنده‌دلى جز سرافكندگى و ناتوانى و نابودى دو جهانى ثمرى به بار نخواهد آورد . پس آنچه كه شما را بدان فرمان داديم بر خود لازم شمريد و از آنچه شما را از آن باز داشتيم بپرهيزيد . هيچ نيروئى جز با پشتيبانى خداوند نيست . غمخوارى اهل نياز و مهمان‌نوازى غريبان را بر خود فرض بدانيد . هركس با شما همجوار است حق جوار او را گرامى داريد . با مردمانى كه از ملتهاى ديگر در ميان شما به سر مىبرند نيك‌رفتارى كنيد ، زيرا آنان در پناه من هستند ، آنها را نوميد مسازيد ، و بر آنها ستم روا مداريد ، و بزرگى مفروشيد ، و سخت مگيريد ، زيرا سخت‌گيرى موجب نافرمانى